lunes, 2 de abril de 2012

V CONVENTUS

V CONVENTUS
Hodie, die II mensis Aprilis, AD 2012, in taberna Societatis Raedarum Argentiniensis (Automóvil Club Argentino), V Conventum Coetuli Urbis Bonaerensis egimus Sergius, Ataulfus, Agnes et ego, Radulfus. Per LX minuta locuti sumus de proximo Paschate, de quibusdam hodiernis linguae Latinae vocabulariis et de rebus Latinis in hodierna Anglia. Felices sumus, quia modeste et caute, sed ambulamus. Valeatis omnes.

domingo, 1 de enero de 2012

SALUTATIO MARTINI AD NOVUM ANNUM (AD 2012)

MARTINVS RADVLFO

Gaudentibus nocte ebriis nouus coepit
annus. Quid hic iam sobriis feret nobis?
Nunc respicit peracta homo bonum sperans
fore hunc annum timetque, ne malus fiat.
Annus Deo, precor, fauente sit felix
tibi et tuo sit pectori quies et pax!

VALE

domingo, 25 de diciembre de 2011

IV CONVENTUS

Carissimi amici
Die Lunae 19 mensis Decembris huius AD 2011 IV Conventum COETULI URBIS BONAERENSIS egimus. Adfuerunt Agnes, Leonardus, Sergius atque ego, Radulfus. Latine locuti sumus de tribus rebus praesertim. 1. De carminibus Nativitatis popularibus. 2. De quibusdam mustelis Australianis, quae "trichouri" vocantur. 3. De parvis columbis quae hodie Urbem Bonaerensem nostram invadunt.
Laeti Conventum celebrabamus, quia Nativitas prope erat. Valeatis omnes,
Radulfus

martes, 29 de noviembre de 2011

JINGLE BELLS - TINTINANT SIGNA

JINGLE BELLS – TINTINANT SIGNA

            Jingle Bells es una de las canciones tradicionales de invierno más conocidas y cantadas en todo el mundo. Fue escrita entre 1850 y 1857 por el compositor estadounidense James Pierpont (1822-1893) bajo el título de One Horse Open Sleigh y fue publicada en la ciudad de Boston por la compañía Oliver Ditson & Co. el 16 de septiembre de 1857. En 1859 la canción fue relanzada, esta vez bajo el título Jingle Bells, or the One Horse Open Sleigh. A pesar de estar íntimamente conectada a la Navidad, no es específicamente una canción de Navidad, ya que no se menciona, y trata sobre las carreras de caballos”
Amici mei, videte reinterpretationem Latinam huius cantiunculae. Reinterpretationem dixi, quia paululum Nativitatis spiritus in eam insere temptavi. Non scripsi campanae sed signa; amicus enim meus poeta Lucianus Maia Brasiliensis me monet: prope omnes Romanicae linguae voce campana utuntur; Lusitanorum lingua, signo.

Jingle bells, jingle bells,                       
Jingle all the way:                                            
Oh, what fun it is to ride                                 
In a one-horse open sleigh!                             
Dashing through the snow                             
In a one horse open sleigh,                             
O’er the fields we go,                                     
Laughing all the way.                                      
Bells on bobtails
[1] ring,                         
Making spirits bright:                                      
What fun it is to ride and sing              
A sleighing song tonight!                                  
[1]  The horse's name is not "Bobtails" or "Bob". The horse is described as "bobtail" or "bobtailed" which refers to the tail as being "bobbed": cut shorter or docked, which was commonly done to the tails of carriage horses to keep them neat and reduce the chance of the tail getting caught in the reins.

Tintinant, tintinant,
signa tintinant:
vere beata effulsit nox
nobis ferens salutem.
Pastores pascunt
et, dum oves balant,
symphoniam agunt
una cum angelis.
Bos et asinus
Puerum mirantur:
Lex Antiqua et Lex Nova
ibi figurantur.

domingo, 31 de julio de 2011

III CONVENTUS

Amici carissimi
Die Veneris 30 mensis Iulii, AD 2011, nostra in Urbe Bonaerensi, nos recepit caupona cui nomen est Starbucks (pax Americana etiamnunc manet). Angulus qui vias Las Heras et Austriam iungit vicinus Nationali Bibliothecae est. Ibi III Conventum nostrum egimus, magna cum felicitate. Adfuimus Diana, Sebastianus, Sergius et Radulfus. Locuti sumus latine de variis rebus; praesertim de modo vivi sermonis Latini colendi. Temptemus omnes magis magisque latinitatem vivam servare, licet non docti simus. Lapsus loquelae aliquid  pulchritudinis affert, si bona voluntas non deest. Salutat vos omnes
Radulfus

domingo, 12 de junio de 2011

BUENOS AIRES - ATHENAE

Salvete, amici
Ecce cantio popularis; genus est tango. Utinam vobis placeat. Valeatis,
Radulfus

BUENOS AIRES - ATHENAE
Athenae, polis omnium Graecorum,
Athenae, lux omnium sophorum,
audies meas laudes
in aethera te ferentes.
Ambulabam circum tua saxa
et volvebam in animo curas;
sed marmora praelucebant
Artemidis luce aliena.
Noctes Atticae, sub tuo pallio
nunc est bibendum chelyos sono;
risus et basia, commissationes,
omnia delentur mero Chio.
Et tripudiantes sub divo aethere
carmen canamus longam ad lyram
sed subter tremulum cor
momorderunt me absentiae.
Et tabellae pictae amatoriae
et varius porticus Polygnoti
et planctus nostimus
me docent tuam philosophiam.
Mea pupula et Hellas Hellados,
utinam semper tecum loquerer;
sub sole in aeternum laudem
tuam feram terra marique.

Versus scripsit Manuel Romero; modos, Manuel Jovés; ecce hispanice:

Buenos Aires, la Reina del Plata,             
Buenos Aires, mi tierra querida,   
escucha mi canción,                            
que con ella va mi vida.                        
En mis horas de fiebre y orgía,               
harto ya de placer y locura,                  
en ti pienso patria mía                          
para calmar mi amargura.                       
Noches porteñas, bajo tu manto             
dichas y llanto muy juntos van.              
Risas y besos, farra corrida,                 
todo se olvida con el champán.               
Y a la salida de la milonga                     
se oye a una nena pidiendo pan:            
por algo es que en el gotán                   
siempre solloza una pena.                     
Y al compás rezongón de los fuelles                  
un bacán a la mina la embrolla               
y el llorar del violín                               
va
pintando el alma criolla.                     
Buenos Aires, cual a una querida,           
si estás lejos, mejor hay que amarte               
y decir toda la vida:                             
“Antes morir que olvidarte.”                    

sábado, 7 de mayo de 2011

CARMEN DE TROMOCRATORE MORTUO

Legite, amici, carmen quod amicus noster Martinus Zythophilus de quodam tromocratore scripsit:

MARTINVS SODALIBVS
Totus eum timuit terrarum territus orbis,
Flammae mortiferae -uae!- scelerisque memor.
Tot molitus erat mortem mortalibus auctor,
ipsum quem perimit nunc manus ulta nefas.
Se diuina sequi necibus mandata putauit:
Iudicet et meritum puniat igne Deus.